พระเครื่อง
Home บทความ บทความพระพุทธศาสนา กิ้งก่าได้ทอง
ค้นหาข่าว/บทความ:
  
ค้นหาพระเครื่อง/วัตถุมงคล:


กิ้งก่าได้ทอง PDF พิมพ์ อีเมล

กิ้งก่าได้ทอง

          นิทานส่วนใหญ่ที่ได้รับความนิยมและได้ยินจนคุ้นหูมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันนั้น มักจะมีเนื้อหาเกี่ยวข้องสัมพันธ์กับสัตว์อยู่เป็นจำนวนมาก ด้วยมนุษย์เลี้ยงสัตว์ อยู่ใกล้ชิดกับสัตว์มานาน ได้รับบทเรียนจากสัตว์มากมาย

         ดังนั้น เมื่อคนจะสอนเรื่องต่างๆ ที่เกี่ยวกับการดำรงชีวิตจึงมักจะนำสัตว์มาเปรียบอยู่เสมอ จนมีสำนวนภาษิต และคำพังเพยจำนวนมากที่ใช้สอนหรือเตือนใจในการประพฤติปฏิบัติตนมาจนถึงปัจจุบัน

          มีนิทานเรื่องหนึ่ง คือ "กิ้งก่าได้ทอง" เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลาย มีความหมายว่า "เย่อหยิ่งจองหองหรือลำพองตน" ใช้ในการตำหนิติเตียนบุคคลผู้หลงผิดคิดว่าตนดีกว่าคนอื่น หรือได้ดีแล้วทำตัวเย่อหยิ่งไม่นึกถึงบุคคลผู้ทำคุณแก่ตน

         หนังสือสำนวนไทยที่มาจากวรรณคดี ชุดบรมราชกุมารีอักษรานุรักษ์ กล่าวว่า เรื่องกิ้งก่าได้ทอง มีที่มาจาก มโหสถชาดก เล่าว่า... พระเจ้าวิเทหะแห่งเมืองมิถิลาเสด็จพร้อมด้วยข้าราชบริพารไปสู่พระราชอุทยาน กิ้งก่าตัวหนึ่งเกาะอยู่บนซุ้มทวารแลเห็น ก็รีบลงมาบนพื้นดินและนอนก้มศีรษะลงโดยดุษณี

         พระราชาทรงประหลาดพระทัยในกิริยาของมัน จึงถามมโหสถว่า "กิ้งก่าตัวนั้นกำลังทำอะไร" มโหสถทูลตอบว่า "มันกำลังถวายความเคารพพระองค์อยู่พระเจ้าข้า" พระราชาทรงพอพระทัยอย่างยิ่ง ตรัสว่า "ถ้ากระนั้นเราควรให้รางวัลมัน" จึงมีบัญชาให้เจ้าพนักงานคนหนึ่งซื้อเนื้อให้กิ้งก่ากินทุกวัน

         อยู่มาวันหนึ่ง เป็นวันอุโบสถ ไม่มีการฆ่าสัตว์ เจ้าพนักงานไม่อาจหาซื้อเนื้อมาให้กิ้งก่าได้ จึงเอาทองมาร้อยเชือกแล้วคล้องคอให้กิ้งก่า เมื่อกิ้งก่าได้ทองมาห้อยคอก็มีความหยิ่งลำพองยิ่งนัก วันนั้นพระเจ้าวิเทหะเสด็จประพาสอุทยานอีก กิ้งก่าเห็นก็คิดในใจว่า "เราก็มั่งคั่งเหมือนพระองค์ เราจะไม่คำนับพระองค์อีก" คิดดังนั้นแล้วก็ไม่ลงจากซุ้มประตู และผงกหัวชูคออย่างเย่อหยิ่ง

         พระราชาเห็นก็แปลกพระทัยจึงตรัสถามมโหสถว่าเป็นเพราะเหตุใด มโหสถพิเคราะห์ดูโดยถ้วนถี่แล้วกราบทูลว่า "ชะรอยคนเลี้ยงดูคงไม่อาจหาเนื้อมาให้กิ้งก่าได้ จึงเอาชิ้นทองมาแขวนคอให้มันแทน มันคิดว่ามีทองประดับคอแล้วจึงเย่อหยิ่งลำพอง มิได้แสดงความเคารพพระองค์อีก"

         เมื่อทรงถามไถ่เจ้าหน้าที่ก็เป็นจริงตามที่มโหสถกราบทูลทุกประการ จึงลงโทษกิ้งก่าโดยให้งดอาหารแก่มัน แต่มโหสถขอประทานโทษกิ้งก่าไว้ด้วยว่า เป็นผู้ไร้สติปัญญา จึงเห็นผิดเป็นชอบไป จึงควรให้อภัย พระราชาก็โปรดให้เป็นไปตามคำทูลของมโหสถบัณฑิตนั้น

คอลัมน์ ศาลาวัด