พระเครื่อง 
Home บทความ บทความพระเครื่อง บทความ หลวงพ่อคูณ ความสุขอยู่หนใด (หลวงพ่อคูณ วัดบ้านไร่)
ค้นหาข่าว/บทความ:
  
ค้นหาพระเครื่อง/วัตถุมงคล:


ความสุขอยู่หนใด (หลวงพ่อคูณ วัดบ้านไร่) PDF พิมพ์ อีเมล

ความสุขอยู่หนใด (หลวงพ่อคูณ วัดบ้านไร่)



ครั้งหนึ่งมีศิษย์ชื่อนายสมศักดิ์มากราบหลวงพ่อคูณ ในเนื้อตัวของเขามีแต่ทอง ใส่สร้อยคอหลายเส้น เส้นละหลายบาท พร้อมมีพระหลวงพ่อหลายแบบหลายรุ่น ทุกองค์ล้วนเลี่ยมทอง
นอกจากนี้ตามข้อมือและนิ้วมือของเขา ล้วนมีแต่เครื่องประดับจำพวก ทองอยู่เต็มไปหมด เดินเหินไปไหนมีแต่คนมองด้วยความสนเท่ห์

หลวงพ่อคูณถามนายสมศักดิ์ขึ้นด้วยเสียงราบเรียบว่า “มึงนี่บ้าใส่ทอง นะ เหมือนกับตู้ทองเคลื่อนที่”

“มันเป็นความสุขอย่างหนึ่งของผมครับ ได้มีทองประดับร่างกาย” นายสมศักด์ตอบกลับมา

“แล้วมึงไม่กลัวเขามาปล้นมึงหรือ” หลวงพ่อคูณถามอีก “ก็กลัวอยู่เหมือนกันครับ แต่ผมไปไหนมาไหนไม่ได้ไปคนเดียว มี เพื่อนไปด้วยเสมอ อีกอย่างผมมีปีนพกติดตัวอยู่เสมอ พอได้อุ่นใจ”

“แล้วมันมีความสุขตรงไหน” หลวงพ่อเปรยขึ้นเหมือนกับถาม นาย สมศักดิ์ก็ไม่ตอบ ได้แต่นั่งยิ้ม

ถูกต้องความสุขอยู่ที่ใด จากเรื่องนี้เรามองออกมาเป็นธรรมะก็จะพบว่า...

พระพุทธองค์ก็ทรงกล่าวเอาไว้ว่า “สัตว์โลกเกิดมาด้วยความทุกข์” ดังนั้น...ความสุขย่อมไม่มี มีปุถุชนคิดว่าตัวเองมีความสุขนั้นก็เพราะ “ความทุกข์มีน้อย” จึงคิดว่านั่นคือ “ความสุข”

แต่เมื่อใดที่ความทุกข์เพิ่มขึ้นความสุขก็หายไปทันที คราวนี้ก็จะเหลือ แต่ความทุกข์ล้วนๆ คนเราทุกวันนี้ต่างไขว่คว้าหาความสุข (ซึ่งมีทุกข์น้อย) กันอย่าง อลหม่าน
แต่ว่าจะไปหาความสุขที่ยืนยงคงอยู่ตลอดไปที่ไหนกันเล่า ในเมื่อ ความทุกข์น้อย ซึ่งมนุษย์สมมติว่าเป็นความสุขนั้นไม่เคยจีรังยั่งยืน

ในความเป็นจริงที่เกิดขึ้นทรงสภาพอยู่หรือตั้งอยู่ชั่วครู่ชั่วยามก็สลาย หายไปอีก แล้วก็แสวงหาไขว่คว้าความสุขใหม่กันอีก วนเวียนและวุ่นวายอยู่อย่างนี้มิรู้จักจบ

“กิเลส” คือตัวการสำคัญที่ทำให้คนเราหลงอยู่กับความสุขที่เกิดแล้ว ดับ เกิดแล้วดับอยู่ตลอดเวลา ยามใดที่ได้ในสิ่งที่ปรารถนาก็เกิดความรู้สึกว่าเป็นความสุข ครั้นเมื่อใดที่ไม่ได้สิ่งปรารถนาหรือได้มาแล้วกลับต้องสูญเสียไป ความทุกข์ก็เกิด ขึ้นทันที

อย่างกรณีคุณสมศักดิ์ การที่มีเครื่องประดับตกแต่งร่างกายเป็น ทองคำจำนวนมากเช่นนั้นเป็นความสุขของเขา ด้วยมีคนเข้ามาห้อมล้อมด้วย ความชื่นชมความมั่งคั่งของทอง
หากจะมองเห็นธรรมให้ลึกเข้าไปอีก...

ในขณะที่คุณสมศักดิ์มีความสุขในการใส่ทองโอ่อ่าตามสถานที่ต่างๆ ความทุกข์น้อยๆ อาจเกิดตามขึ้นมา นั่นคือทองที่ใส่อาจบาดตาบาดใจเหล่า มิจฉาชีพคนใดคนหนึ่งขึ้นมา และถ้ามันเกิดอยากได้ทองเอาไปเป็นของตัวเองบ้าง คุณสมศักดิ์ มีหวังถูกจี้ปล้นอย่างแน่นอน

ดังนั้น...เวลาเขาไปไหนจึงต้องมีคนติดตามไปด้วย หรือไม่ก็อาจต้อง ว่าจ้างคนติดตามคุ้มครองทองของเขา ยิ่งไปกว่านั้น...การที่ตนเองมีปีนพกพาป้องกันตัวทรัพย์สิน หากถึง คราวจำเป็นต้องใช้มันก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่ต้องมีเรื่องมีราวขึ้นมา

“ทอง” ที่ห่อหุ้มตัวคุณสมศักดิ์อยู่จะกลายเป็นต้นเหตุแห่งความทุกข์ ที่เข้ามาแทนที่ความสุข ฉะนั้น “ความสุข” ที่คุณสมศักดิ์แสวงหา และให้ได้มานั้นมันหาความ จีรังยั่งยืนไม่ได้เสียเลย เป็น”ความสุข” ที่เกิดแล้วดับ เกิดแล้วดับอยู่ตลอดเวลา ไม่ใช่ความ สุขสงบอันเกิดที่ “จิต” ซึ่งหลุดพ้นไปจากกองกิเลสทั้งหลายได้แล้ว
ความสุขที่เกิดจาก “กิเลส” นั้นย่อมร้อนแรงประหนึ่ง “เปลวไฟ” แล้วเปลวไฟมันทำให้ใครมี “ความสุข” ที่ไหนล่ะ

 
 

Main Menu