พระเครื่อง
Home บทความ บทความพระเครื่อง นานาสาระพระเครื่อง คำถาม เจ้าพิธีฆราวาส เข้มขลังศักดิ์สิทธิ์หรือไม่?
ค้นหาข่าว/บทความ:
  
ค้นหาพระเครื่อง/วัตถุมงคล:


คำถาม เจ้าพิธีฆราวาส เข้มขลังศักดิ์สิทธิ์หรือไม่? PDF พิมพ์ อีเมล

คำถาม เจ้าพิธีฆราวาส เข้มขลังศักดิ์สิทธิ์หรือไม่?

หลวงหนุยการที่ "ฆราวาส" มีบทบาทในการปลุกเสกเครื่องรางของขลัง ประเภทเป็น "เจ้าพิธี" นั้น มีมาตั้งแต่โบราณแล้ว เนื่องจากสังคมไทยมีความเชื่อเกี่ยวกับศาสนาพราหมณ์ ตลอดจนวิถีชีวิตที่ผูกพันอยู่กับอำนาจเหนือธรรมชาติ อำนาจตามธรรมชาติ เช่น ฝนตก ฟ้าร้อง น้ำท่วม การเพาะปลูก การประมง การทำมาค้าขาย หรือแม้กระทั่งการทำศึกสงคราม บางคนอาจจะเข้าใจว่าการทำพิธีปลุกเสกเครื่องรางของขลังจะต้องเป็นพระภิกษุเท่านั้น แต่ความจริงแล้วไม่ใช่ ในอดีตอาจจะใช้ผู้ที่เป็นนักบวช เช่น พราหมณ์ ภิกษุ หรือฤๅษี เช่น กรณีปลุกเสกพระผงสุพรรณ ก็มี "ฤๅษี" เป็นผู้กดนิ้วมือลงบนหลังองค์พระ ฯลฯ ส่วนในงานวรรณคดีสมัยก่อนก็กล่าวถึงฆราวาสที่สามารถทำพิธีปลุกเสกเครื่องรางของขลัง หรือวัตถุอาถรรพ์ ตลอดจนสักเลขยันต์ต่างๆ เอง อย่างเช่น ขุนแผน เป็นต้น
 
สาเหตุที่ "ฆราวาส" สามารถปลุกเสกพระเครื่องหรือเครื่องรางของขลัง หรือเป็นเจ้าพิธีได้ด้วยตนเองนั้น เข้าใจว่าสืบเนื่องมาจากสมัยโบราณแล้ว เพราะฆราวาสเหล่านี้ส่วนใหญ่มักจะไปศึกษาร่ำเรียนวิชาอาคมจากสำนักสงฆ์ต่างๆ และตัวเองก็ไม่ได้บวชเป็นพระหรือนักบวช แต่ยังคงสืบทอดความรู้จากครูบาอาจารย์และถ่ายทอดสืบต่อกันมา มีคนถามว่าการที่ฆราวาสเป็นเจ้าพิธี จะแตกต่างจากนักบวชอย่างไร คำตอบก็คือ จริงๆ แล้ว "นักบวช" ค่อนข้างมีข้อจำกัดบางประการในการปลุกเสก หรือทำเครื่อง รางของขลัง เช่น ในพุทธศาสนามีคำสอนที่มุ่งไปสู่นิพพานเป็นหลัก การเข้าไปยุ่งกับเรื่องทางโลกมากๆ นั้นบางทีก็ทำได้ลำบาก แต่พระเกจิคณาจารย์เหล่านี้กลับมีภูมิความรู้นอกเหนือไปจากการศึกษาพระธรรมพระวินัยเพียงอย่างเดียว เนื่องจากเป็นกลุ่มที่สามารถอ่านอักขระโบราณ เช่น ขอม บาลี สันสกฤต หรืออื่นๆ ขุนพันธ์

ซึ่งมักจะเก็บสะสมอยู่ในวัด ดังนั้น เมื่อพบศิษย์ฆราวาสที่ดูมีแววก็ไม่ต้องการให้วิชาสาบสูญไปจึงถ่ายทอดสืบต่อกันมานั่นเอง หรืออย่าง "พราหมณ์" ในประเทศไทยก็ค่อนข้างมีข้อจำกัด เนื่องด้วยพราหมณ์นั้นจะต้องเป็นผู้ที่เกิดในวรรณะพราหมณ์เท่านั้น ทำให้ในประเทศไทยซึ่งไม่มีระบบวรรณะจึงขาดพราหมณ์ ดังนั้น วิทยาการต่างๆ ที่พราหมณ์ควรรู้ หรือเรื่องราวเกี่ยวกับเทพเจ้า จึงเป็นการศึกษาหาความรู้ของบรรดาฆราวาสเองเป็นส่วนใหญ่ ส่งผลให้เกิดลัทธิบูชาหรือสำนักทางเวทศาสตร์ ที่ก่อตั้งขึ้นโดยฆราวาสมากมาย

ในปัจจุบันการที่ฆราวาสเป็นเจ้าพิธีมากยิ่งไปกว่าพระภิกษุหรือนักบวชนั้นไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะถ้าเป็นนักบวชก็มีข้อจำกัดไม่สามารถทำอะไรได้มากอย่างฆราวาส และฆราวาสที่เรียนรู้วิชาก็อาจสามารถปฏิบัติตนให้อยู่ในกรอบแห่งความรู้ที่กำหนด เช่น ถือศีล นุ่งขาวห่มขาว ปฏิบัติวิปัสสนาสมาธิ ฯลฯ จนมีความบริสุทธิ์ที่จะกระทำพิธีได้ จะเห็นได้ว่าปัจจุบันผู้คนก็นิยมไปหา "เจ้าพิธี" ที่เป็นฆราวาสมากขึ้น อันเนื่องมาจากว่าเจ้าพิธีฆราวาสเป็นผู้ที่ยังเวียนว่ายอยู่ใน "วัฏสงสาร" จึงอาจจะเข้าถึงความรู้สึก ความทุกข์ ความสุข และความต้องการของประชาชนได้ดีกว่า

นอกจากนี้ เจ้าพิธีฆราวาสบางรายยังสามารถประกอบ "วัตถุอาถรรพ์ทางไสยศาสตร์" ได้โดยไม่อยู่ภายใต้กรอบบังคับของนักบวชอีกด้วยครับผม

คอลัมน์ พันธุ์แท้พระเครื่อง

โดย ราม วัชรประดิษฐ์

 
 

Main Menu

VirtueMart Login