พระเครื่อง
Home บทความ บทความพระพุทธศาสนา ชีวกโกมารภัจจ์
ค้นหาข่าว/บทความ:
  
ค้นหาพระเครื่อง/วัตถุมงคล:


ชีวกโกมารภัจจ์ PDF พิมพ์ อีเมล

ชีวกโกมารภัจจ์

         "ชีวกโกมารภัจจ์" (ชี-วะ-กะ-โก-มา-ระ-พัด) ผู้ที่เรียนแพทย์แผนโบราณ คงจะคุ้นเคยกับชื่อนี้เป็นอย่างดี ด้วยถือว่าเป็น "ครูทางการแพทย์แผนโบราณ"ปัจจุบันหากเราไปตามสถานที่นวดแผนโบราณ เรามักจะเห็นรูปภาพหรือรูปปั้นที่มีหน้าตาคล้ายฤาษีนั่งสมาธิที่เขาตั้งไว้ บูชา นั่นคือ รูปของหมอชีวกโกมารภัจจ์นั่นเอง

         ตามประวัติหมอชีวกโก มารภัจจ์ เป็นบุตรของนางสาลวดี หญิงงามเมืองในกรุงราชคฤห์ ครั้งเมื่อนางตั้งครรภ์ กลัวจะมีผลต่ออาชีพ จึงได้แกล้งป่วย และเมื่อคลอดบุตรออกมาก็ให้ทาสนำทารกใส่กระด้งไปทิ้งกองขยะ

         รุ่งเช้าเจ้าชายอภัย พระราชโอรสของพระเจ้าพิมพิสาร เสด็จออกไปนอกเมือง ผ่านมาเห็นทารกถูกฝูงกาห้อมล้อม ก็ตรัสถามว่า "ยังมีชีวิตอยู่หรือ" (ชีวกะ) มหาดเล็กกราบทูลว่า "ยังมีชีวิตอยู่" ครั้นได้ทรงรับคำยืนยันเช่นนั้น จึงได้นำทารกนั้นมาเลี้ยง และพระราชทานนามว่า "ชีวก" และให้นามต่อท้ายว่า "โกมารภัจจ์"

         คำว่า โกมารภัจจ์ แปลว่า กุมารที่ได้รับการเลี้ยงดู หรือกุมารในราชสำนัก เมื่อเติบโตขึ้น ชีวกโกมารภัจจ์ ได้ถามหาบิดามารดา พระองค์ก็ตอบว่าไม่ทราบว่าใครเป็นพ่อแม่แท้ๆ แต่พระองค์เป็นบิดาเพราะชุบเลี้ยงมา ชีวกโกมารภัจจ์ ได้คิดว่า ตามธรรมดาในราชสำนัก หากไม่มีศิลปะ (ไร้การศึกษา) คงจะพึ่งพาบารมียาก จึงหนีไปเรียนวิชาแพทย์กับอาจารย์ทิศาปาโมกข์ ณ สำนักตักกศิลา เรียนอยู่ 7 ปี ชีวกโกมารภัจจ์ ได้ร่ำเรียนวิชาการแพทย์จนสำเร็จ และกราบลาอาจารย์เดินทางกลับ

         ซึ่งหลังจากนั้นชีวกโกมารภัจจ์ ได้ใช้วิชาแพทย์รักษาคนเรื่อยมา ต่อมา ได้รักษาริดสีดวงให้พระเจ้าพิมพิสาร พระองค์จึงมีพระราชานุญาตให้หมอชีวกโกมารภัจจ์ เป็นหมอประจำพระองค์ ตลอดจนพระสงฆ์ในพระพุทธศาสนา โดยมีพระพุทธเจ้าเป็นประมุข นอกจากการ ถวายการรักษาพยาบาลพระพุทธเจ้า พระภิกษุสงฆ์ และประชาชนแล้ว หมอชีวกโกมารภัจจ์ ยังหาเวลาเข้าเฝ้าทูลถามปัญหาข้อข้องใจในธรรมะจากพระพุทธองค์อยู่เป็นประจำ

         ตลอดชีวิตหมอชีวกได้บำเพ็ญแต่สิ่งที่ดีงาม ช่วยเหลือผู้เจ็บป่วยไม่เลือกยากดีมีจน จนได้รับการยกย่องจากพระพุทธเจ้าว่าเป็นเอตทัคคะ (ผู้เป็นเลิศกว่าคนอื่น) ในทางเป็นที่รักของปวงชนในวงการแพทย์แผนปัจจุบันนี้ ถือว่าหมอชีวกโกมารภัจจ์ เป็นบรมครูแห่งการแพทย์แผนโบราณ เป็นที่เคารพนับถือของประชาชนทั่วไป

คอลัมน์ ศาลาวัด