ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน คนอื่นใครเล่าจะเป็นที่พึ่งได้ (อตฺตา หิ อตฺตโน นาโถ โก หิ นาโถ ปโร สิยา) พิมพ์

ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน คนอื่นใครเล่าจะเป็นที่พึ่งได้

พระพุทธภาษิต

 
อตฺตา หิ อตฺตโน นาโถ              โก หิ นาโถ ปโร สิยา

อตฺตา หิ สุทนฺเตน                    นาถํ ลภติ หุลฺลภํ ฯ

 

คำแปล

ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน คนอื่นใครเล่าจะเป็นที่พึ่งได้

บุคคลผู้มีตนอันฝึกดีแล้ว ย่อมได้ที่พึ่งซึ่งได้โดยยาก