พระเครื่อง
Home บทความ บทความพระเครื่อง นานาสาระพระเครื่อง ตากลับ-ตาแตก
ค้นหาข่าว/บทความ:
  
ค้นหาพระเครื่อง/วัตถุมงคล:


ตากลับ-ตาแตก PDF พิมพ์ อีเมล

ตากลับ-ตาแตก

อาวุธที่สำคัญสุดของเซียนพระคือ "ตา" ต้องดูแลรักษาให้คมกริบกันผิดพลาด เวลาดูพระเครื่องก็ต้องผ่านเลนส์ที่ทำเป็นกล้องส่องพระอันเล็กๆ...ช่วยขยาย จะได้จะเสีย-ตกม้าตาย ก็อยู่ที่เสี้ยววินาทีที่ใช้ตาในการพิจารณาเช่าพระ กับเรื่องนี้...มีศัพท์เก่าๆ คำหนึ่งที่น่ากล่าวถึง ใช้เวลาอ่านแป๊บนึงนะครับ

ตากลับ : ดูพระผิดพลาด คำคำนี้ปกติจะแปลว่า...ลักษณะที่สายตาคนมีอายุกลับเห็นชัดขึ้น แต่วงการพระเอามาแปลกลับด้าน หมายถึงสายตาเซียนมากประสบการณ์ที่กลับแย่ลง คือคำถากถางเซียนที่ดูพระผิดเพี้ยนพลาดท่าอย่างไม่น่าจะเกิดขึ้น ทั้งๆ ที่เป็นพระในสายถนัด เคยอ่านขาดดูได้อย่างแม่นยำมักมาจากความประมาทเลินเล่อ เผอเรอเพราะ...ความโลภ โดนล่อด้วยราคาพระที่ต่ำกว่ามูลค่าความเป็นจริง หรือเกิดจากความดันทุรังสูง เชื่อมั่นในข้อมูลพิเศษที่ได้มาซึ่งยังต้องพิสูจน์ แต่กลับคิดว่าใช่-ชัวร์แล้ว ลืมไปว่าวงการพระให้ความสำคัญเป็นที่สุดกับคำว่า "มาตรฐานสากล"

สิ่งใด เรื่องไหน พระอะไรที่วงการยังไม่ให้การยอมรับอย่างเอกฉันท์ ก็จะให้ถือว่า "ไม่เล่น" เอาไว้ก่อน อย่างเช่นพระสมเด็จฯ มีกี่พิมพ์ กี่วัด ก็จะเล่นกันแต่เฉพาะที่สรุปชัดๆ แล้วเท่านั้น ทีนี้เรื่องมันเกิดตรงที่เซียนบางท่านไปค้นพบพระสมเด็จกรุใหม่ จึงนำไปเชื่อมโยงกับหลักฐานข้อมูลทางประวัติศาสตร์ต่างๆ



เห็นว่าเนื้อหา มวลสาร รูปทรง มีองค์ประกอบหลายอย่าง (เอาใจช่วยให้) ดูคล้าย เชื่อมั่นอย่างเอาเป็นเอาตาย ทั้งที่ยังเป็นแค่...สมมติฐาน อาศัยแค่ทฤษฎี "ความน่าจะเป็น" รีบสรุปอยู่คนเดียวว่า...ใช่ สุดท้าย...ไม่มีใครเล่นด้วย แบบนี้เข้าข่าย...ตากลับ

เซียนรุ่นใหญ่ไม่ประสงค์ออกนามท่านหนึ่งเล่าว่า...การพิจารณาพระแท้นั้นมีเทคนิคมากมาย เชื่อหรือไม่ว่าต้องใช้อวัยวะหลายส่วนไม่เฉพาะเพียง...ลูกตา อย่างพระบูชา ถ้าเล่นในตระกูลโลหะสำริด จะหาจุดจบได้ง่าย เพราะโลหะเก่าที่ไม่มียาง กับใหม่ๆ ที่มียาง เสียงจะต่างกัน...จับความรู้สึกได้

ดีดนิ้วไปที่องค์พระจะได้ยิน เทคนิคจึงให้ฝึกฟังด้วย...หู เอาง่ายๆ...ท่านบอกให้ลองโยนเหรียญหลวงพ่อกลั่น วัดพระญาติ ปี 2469 กระทบพื้น เสียงจะต่างกันกับของปลอมที่ทำใหม่ในยุคหลัง เก่าแห้ง...โลหะไม่มียาง จะดัง...แป๊ะ ใหม่สด...มียาง จะดัง...กริ๊ง หนักกว่านั้นในบางครั้ง การพิสูจน์ความเก๊แท้ถึงขั้นต้องใช้...จมูก เพื่อดมกลิ่นว่ามีสารเคมีที่ใช้ร่วมในการทำพระเก๊ติดมากับองค์พระด้วยหรือไม่ ให้ชัวร์บางครั้งยังต้อง...ชิม เพื่อให้ลิ้นรับรู้รสชาติว่าหยอดกรดทำสนิมเทียมให้แลเก่าบ้างหรือเปล่า

เคยพบว่าพระกรุสนิมแดงที่ชอบเล่นกันนั้น มองด้วยตาอาจดูคล้าย แต่เมื่อดม ดันกลายเป็นสีแดงที่ใช้โป๊วตัวถังรถยนต์! พระซ่อม ศัลยกรรมหรือล้างมา ก็ต้องดูให้ออก เซียนพระเก่าหลายท่านจึงค้นหาท่าไม้ตาย ด้วยการฝึกสายตาจดจำดู "รัก" จนแม่นยำ คือยางไม้ที่คนรุ่นเก่าใช้เคลือบถนอมพระและเครื่องรางไม่ให้เสียหาย ปรากฏอยู่กับพระเครื่องเก่าๆ มากมาย

ใครแม่น "รัก" ก็จะหาข้อยุติได้ในหลายกรณีที่มีข้อถกเถียง เซียนสมัยนี้ยังต้องปรับเปลี่ยนตัวเองให้ทันสมัย ให้รู้เท่าทันขบวนการทำพระเก๊ ด้วยว่าเทคโนโลยีสมัยนี้ก้าวหน้ามาก อะไรที่เคยมั่นใจว่าไม่สามารถทำได้ พอผ่านไประยะเวลาหนึ่งอาจเป็นเรื่องกล้วยๆ หมูๆ หากย่ำอยู่กับที่ พอไปเจอของเก๊ดีฝีมือเยี่ยม ก็ตากลับ...ตามระเบียบ เซียนน้องใหม่บางท่านเลยคิดต่าง แทนที่จะส่องแต่พระแท้ กลับลงทุนหาพระปลอมมาส่องศึกษา ส่องไปส่องมาเลยยิ่งกว่าตากลับ จำสลับของปลอมเป็นแท้...ไปเฉื่อย "ตาแตก" เลยงานนี้...เหนื่อยฝุดๆ

คำคมคารมเซียน
วิเชียร ฤกษ์ไพศาล

 
 

Main Menu

VirtueMart Login