พระเครื่อง
Home บทความ บทความพระเครื่อง นานาสาระพระเครื่อง นักบู๊จอม 'บุก' "สมบัติผลัดกันชม"
ค้นหาข่าว/บทความ:
  
ค้นหาพระเครื่อง/วัตถุมงคล:


นักบู๊จอม 'บุก' "สมบัติผลัดกันชม" PDF พิมพ์ อีเมล

นักบู๊จอม 'บุก'

"สมบัติผลัดกันชม"...ประโยคที่นักอนุรักษ์สะสมต้องเคยผ่านตา

แต่ถ้าอยากได้มาเชยชมก็ต้อง...ผลัดกันซื้อ

ปัญหาคือเวลาจะซื้อแล้วเขายื้อ-ไม่ยอมขาย ก็ย่อมท้าทายความพยายามของเหล่านักตื๊อ

และนี่คือสาระของคำคมฯ ในตอนนี้ครับ

บุก : ตื๊อจะซื้อพระที่เจ้าของเขารักเขาหวง

เป็นเรื่องไม่แปลกที่เซียนพระ-นักสะสมไหนๆ ย่อมต้องมีพระเครื่องฯ องค์โปรด(หรือหลายองค์) ที่เป็นของรักของหวง

แต่ที่แปลกคือ...ยิ่งรักยิ่งหวงปานใด ใครๆ ก็อยากได้ปานนั้น

บางท่านอาการหนักถึงขั้นเก็บไปฝัน ต้องเอา (ของเขา) ให้ได้

เพียรเทียวไล้เทียวขื่อ ขอซื้อ...ตื๊อเช้า-ตื๊อเย็น

นี่แหละที่เซียนเขาเรียก "บุก"

เมื่อคนนึงอยากซื้อ แต่คนถูกตื๊อไม่อยากขาย ก็เชื่อใจได้ว่า..."แพง" แน่ๆ

แต่มีแค่ตังค์อย่างเดียวไม่พอ ต้องรู้จักต่อ-ติด...ตามผลงาน

หากเซียนเป็นฝ่าย "บุก" มักไม่ใช่เพื่อความสุขในการสะสม

ส่วนใหญ่เป็นไปเพื่อเรื่องของการค้า ตามล่าหาพระมาขาย

เพราะมี "ใบสั่ง" หรืออ่านว่า "มีทาง-มีมุม" จะไปได้

อย่างที่ใครบางคนเคยกล่าว... "เซียนพระก็เหมือนเซลส์แมนศาสนา"

ผู้ค้าความเชื่อ-ความศรัทธา

มีบทบาทเป็นพ่อค้าคนกลาง ทำหน้าที่ในการสรรหาพระยอดนิยมมานำเสนอ-สนองให้ต้องใจนักสะสม

ส่วนฝ่ายที่ถูก "รุก" มักเป็น "รัง" หรือ "โกดังพระ" ของเศรษฐี

คนระดับนี้ไม่มีคำว่า...หมู!

ย่อมรู้เท่าเทียม-ทั่วถึง-ทันกันหมด

ยิ่งในยุคสื่อสารออนไลน์ แค่คลิกก็ค้นราคา-หาข้อมูลได้ง่าย...ฉับไว

ผลของการบุก มักปลุกให้วงการแตกตื่น พระจะแพงขึ้นโดยอัตโนมัติแม้ไม่เจตนา

นักบุกที่ฉลาดจึงต้องหาทางมัด-เหมารวม

เกี่ยวเอาพระองค์อื่นที่ราคาถูกในรังนั้นๆ มาด้วย...เพื่อช่วยถัว-ลดต้นทุน

ขณะที่บางท่านกลับชอบหมกมุ่น-ฝันหวาน ควานหาล่าพระฟลุก สนุกกับการบุกพระตามบ้านนอก

มีเพื่อนบอก-เคยไปบุก "พระธาตุนาดูน พิมพ์ทรงบัลลังก์" จากป้าชาวบ้านที่เปิดร้านโชห่วยแถวลพบุรี

ให้ราคาเท่าไหร่ก็บ่ายเบี่ยง จะเก็บไว้บูชา

เลยงัดลูกไม้ออเซาะ เตาะแตะ... ตอด-ตื๊อไปเรื่อย

ผ่านละโว้เมืองลิงทีไรก็แวะเยี่ยม ซื้อของไปฝาก ตีสนิทจนได้ใจ

สุดท้ายยอมขายเพราะลูกชายจะแต่งงาน...ต้องใช้เงิน

ใช้เวลาบุกเกิน 3 ปี!

ค่าพระน่ะ...ไม่เท่าไหร่ แต่ค่าโสหุ้ยนี่ดิ...ไม่ได้นับ

ถามกลับว่าพระองค์นี้ไม่แพงทนไหวเหรอ

บางครั้งการบุกก็ต้องจุกอกเพราะเจอ...นักวางงาน

โดนมือดีจัดฉาก-วางตัวแสดง แสร้งเป็นรังพระชาวบ้าน

ลงทุนเช่าเรือนไทยเก่าๆ เอาคนแก่หน้าตาซื่อแลน่าเชื่อถือ อุปโลกน์ให้เป็นเจ้าของรัง

แอบนำพระดีปนกับพระฝีมือที่เลี่ยมทองอลังการไปวางล่อ...รอไว้

ชักชวนเซียนละอ่อนหย่อนประสบการณ์ ให้ไป...บุก

โลภ-หวังฟลุก...เลยบุกเหมาพระแบบชะล่าใจ...พังไม่เป็นท่า!

และกติกาว่าด้วยการบุกต้องใช้เงินสด-งดเช็ค

บางครั้งจึงเกิดเหตุลวงเซียนไปปล้นฆ่า...น่าเศร้าใจ

ทีนี้กลับกัน ถ้าเป็นนักเล่นแล้วริอ่านไปบุกเซียน

ก็ต้องเขียนจดไว้ที่หน้าผากว่า...ไม่มีทางได้เปรียบ!

อีกครั้งกับเพื่อนคนเดิม เกิดอาการคัน-เลียบเคียงอยากได้เหรียญ "หลวงปู่สุข วัดโพธิ์ทรายทอง" รุ่นแรกของเซียนใหญ่

ฝ่ายเซียนรู้ไต๋เต๊ะท่า...ไม่เปิดราคา

แต่แอบหมายตา "เบี้ยแก้หลวงปู่รอดวัดนายโรง" ของเพื่อน

ยื้อกันอยู่หลายเดือน ที่สุดต้องยอมเฉือนเบี้ยสวยแสนรัก

แถมต้องควักเงินให้ไปอีกร่วมแสน

หักกลบงานนั้นจ่ายค่าคันเกินราคาไปหลายหมื่น

ไม่ต่างจากหมูวิ่งชนปังตอที่เค้าตั้งรอไว้

สบายใจมั้ยล่ะ...หัวแบะเลยเพื่อนเรา

คอลัมน์ คำคมคารมเซียน

 
 

Main Menu

VirtueMart Login