ประวัติ หลวงปู่บุญพิน กตปุญโญ วัดผาเทพนิมิต พิมพ์

ประวัติ หลวงปู่บุญพิน กตปุญโญ วัดผาเทพนิมิต

"หลวงปู่บุญพิน กตปุญโญ" หรือ "พระครูสุวิมลบุญญากร" พระวิปัสสนาจารย์ชื่อดังแห่งวัดผาเทพนิมิต ต.นิคมน้ำอูน อ.นิคมน้ำอูน จ.สกลนคร

มีนามเดิมว่า บุญพิน เจริญชัย ถือกำเนิดเมื่อวันขึ้น 4 ค่ำ เดือน 6 ปีระกา ตรงกับวันพฤหัสบดีที่ 27 เมษายน 2476 ณ บ้านนาบ่อ หมู่ที่ 6 ต.ปลาโหล อ.วาริชภูมิ จ.สกลนคร

ในช่วงวัยเยาว์ เรียนหนังสือจบชั้นประถม ศึกษาปีที่ 4 ที่โรงเรียนบ้านนาบ่อ หลังเรียนจบออกมาช่วยครอบครัวทำนา

ต่อมาย้ายไปอยู่กับพี่สาวที่บ้านนาทม จังหวัดนครพนม ช่วยค้าขายและเป็นช่างเย็บผ้า พอถึงฤดูกาลทำนา ก็กลับไปทำนา พอถึงหน้าแล้งก็ต้มเกลือใส่เรือกระแชงไปขาย หมดหน้าเกลือก็รับจ้างขนข้าวล่องเรือตามแม่น้ำโขงไปขายในตลาดนครพนม

ผ่านไป 5 ปี เกิดความเบื่อหน่ายมีศรัทธาอยากบวชขึ้นมาอย่างแรงกล้า อายุครบ 23 ปี ได้ตัดสินใจเข้าสู่ใต้ร่มกาสาวพัสตร์

เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม 2498 ณ วัดป่าอิสระธรรม บ้าน วาใหญ่ ต.วาใหญ่ อ.อากาศอำนวย จ.สกลนคร มี หลวงปู่สีลา อิสสโร วัดป่าอิสระธรรม เป็นพระอุปัชฌาย์, หลวงปู่อุ่น อุตตโม วัดอุดมรัตนาราม เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และ หลวงปู่ผ่าน ปัญญาปทีโป วัดปทีปปุญญาราม เป็นพระอนุสาวนาจารย์

ครั้นเมื่ออุปสมบทแล้ว ได้อยู่กับ หลวงปู่สีลา พระอุปัชฌาย์ ได้ศึกษาพระธรรมวินัย ฝึกหัดนั่งสมาธิภาวนา เริ่มแรกหลวงปู่สีลา ให้ฝึกหัดทำสมาธิด้วยคำบริกรรมพุทโธ รวมทั้งได้ศึกษาพระปริยัติธรรม สามารถสอบได้นักธรรมชั้นตรี-โท-เอก ตามลำดับ ที่สำนักเรียนวัดสุทธิมงคล อ.พรรณานิคม จ.สกลนคร

เมื่อสอบนักธรรมเสร็จจึงได้กราบลากลับไปวัดป่าอิสระธรรม ในช่วงนั้น หลวงปู่อ่อน ญาณสิริ กลับจากงานครบรอบ หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ที่วัดป่าสุทธาวาส ได้มาพักที่วัดป่าอิสระธรรม

หลวงปู่อ่อนได้เทศนาธรรมให้พระภิกษุ-สามเณร และญาติโยมฟัง ครั้นได้ฟังเทศน์ของหลวงปู่อ่อน ทำให้พระอาจารย์บุญพินเกิดความอิ่มเอิบใจ จิตใจเกิดเป็นสมาธิ ได้รับรสแห่งความสงบ

ต่อมา พระอาจารย์บุญพิน ได้กราบลาหลวงปู่สีลาเพื่อออกธุดงควัตรกับหลวงปู่อ่อน ท่านได้จัดเตรียมอัฐบริขารเพื่อออกธุดงค์ จากนั้นได้ธุดงค์ไปที่ภูวัวพร้อมกับหลวงปู่อ่อน, หลวงปู่ผ่าน และสามเณร จนถึงวันมาฆบูชา หลวงปู่ผ่านได้กราบลาหลวงปู่อ่อนกลับวัด จึงเหลือแต่เพียงหลวงปู่บุญพินเท่านั้น

ผ่านไปได้ระยะหนึ่ง หลวงปู่บุญพินได้อาพาธเป็นไข้ป่ามาลาเรียอย่างแรง วันหนึ่งขณะนอนเป็นไข้บนแคร่ หลวงปู่อ่อนเดินเข้ามาหาได้บอกให้หลวงปู่บุญพินลุกขึ้นนั่ง หลวงปู่อ่อนได้เทศนาให้ฟัง เสร็จแล้วให้สามเณรเอามุ้งกลดลงและให้นั่งภาวนา ขณะที่นั่งภาวนากำหนดจิตต่อสู้กับเวทนาจนจิตสงบเป็นสมาธิ พอจิตถอนจากสมาธิ ปรากฏว่าอาการไข้ได้หายเป็นปลิดทิ้ง

หลังจากนั้น หลวงปู่อ่อนได้พาหลวงปู่บุญพิน ออกธุดงควัตรไปจนถึงอำเภอบ้านแพง จังหวัดนคร พนม ช่วงนั้นเป็นเดือน 6 ใกล้เทศกาลเข้าพรรษา หลวงปู่บุญพินจึงลาญาติโยมเพื่อหาที่จำพรรษา ญาติโยมจึงพาหลวงปู่มาส่งขึ้นเรือที่ปากน้ำไชยบุรีไปจังหวัดนครพนม เพื่อขึ้นรถไปหา หลวงปู่ฝั้น อาจาโร ที่วัดป่าภูธรพิทักษ์

ท่านได้ออกธุดงค์ไปยังที่ต่างๆ มากมายหลายแห่ง และในปี พ.ศ.2517 หลังจากที่ จำพรรษาอยู่กับ พระอาจารย์จวน กุลเชฏโฐ ที่วัดภูทอก ได้ระยะหนึ่งได้ลาไปเยี่ยม พระอาจารย์ศรีนวล ที่วัดรัตนนิมิต จ.อุดรธานี และจำพรรษาที่นี่

พอดีมีญาติโยมได้มานิมนต์ไปสร้างวัดที่ป่าช้าบ้านดงเชียงเครือ อ.วาริชภูมิ บ้านเกิด และได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะอำเภอวาริชภูมิ ใน ปี 2530

พ.ศ.2534 ได้ไปจัดตั้งสำนักสงฆ์ที่ผาเทพนิมิตเขาภูพาน และต่อมาได้มีการยกฐานะเป็นวัดผาเทพนิมิต

หลวงปู่บุญพิน ได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์ เป็นพระครูสัญญาบัตรชั้นโท ในราชทินนามพระครูสุวิมลบุญญากร ผู้ที่มีโอกาสเดินทางไปที่วัดผาเทพนิมิต จะพบหลวงปู่บุญพิน ออกมาคอยต้อนรับปฏิสันถารอย่างเป็นกันเอง