พระเครื่อง
Home บทความ บทความพระเครื่อง นานาสาระพระเครื่อง ศัพท์แสงน่ารู้-วงการพระ
ค้นหาข่าว/บทความ:
  
ค้นหาพระเครื่อง/วัตถุมงคล:


ศัพท์แสงน่ารู้-วงการพระ PDF พิมพ์ อีเมล

ศัพท์แสงน่ารู้-วงการพระ

ศัพท์แสงน่ารู้-วงการพระวงการพระเครื่องในบ้านเรา เริ่มเป็นรูปเป็นร่างมีการแลกเปลี่ยนเช่าหาบูชาวัตถุมงคลในช่วง 60-70 ปีมานี้เอง โดยจะปรากฏศัพท์แสงที่คนนอกฟังแล้วออกจะงง แต่คนในฟังปุ๊บเข้าใจปั๊บ ซึ่งอาจจะยกตัวอย่างได้ ดังนี้

- เช่าพระ ทำไมต้องใช้คำว่า "เช่า" ไม่ใช้คำว่า ซื้อ-ขาย เนื่องจากมีผู้เห็นว่าพระเครื่องพระบูชาเป็นของสูง การจะเรียกว่าซื้อ-ขาย กันอย่างเอิกเกริกนั้น ไม่เป็นการสมควรนัก จึงหันมาใช้คำว่าเช่าบูชาแทน และหากเป็นการเล่นหาบูชาชั้นสูง บรรดาเซียนใหญ่ๆ จะมีเครดิตที่เรียกว่า "Money back Guarantee" แปลว่า รับประกันคืนเงินโดยอาจจะหักเปอร์เซ็นต์บางส่วนบ้าง นับเป็นการแสดงให้เห็นถึงลักษณะการ "เช่า" ได้อีกอย่างหนึ่ง

- เซียน หมายถึง ผู้รู้ หรือ ผู้มีความชำนาญ เชี่ยวชาญในวงการ ถ้าเป็น เซียนใหญ่ ก็จะเป็นการเรียกผู้ทำการเช่า-ให้เช่าบูชาพระเป็นหลักล้านขึ้นไป แต่ถ้าเป็นพวกดูพระไม่เป็นแล้ววางท่าเป็นเซียนเขาเรียกว่า "เสี้ยน" คือ พวกอยากจะเป็นเซียนแต่เป็นไม่ได้สักที
 
- รังพระ เป็นคัพท์ที่ใช้เรียก ผู้นิยมสะสมพระเครื่องพระบูชาและเหรียญคณาจารย์ ส่วนใหญ่จะมีเซียนคู่ใจคอยเช่าหาพระให้ รังพระใหญ่ๆ ในอดีตจะหมายถึง ผู้มีอันจะกินที่นิยมเก็บสะสมด้วยความรักความชอบ รังพระใหญ่ๆ ระดับประเทศมักจะสะสมพระชุดเบญจภาคีเป็นหลัก อาทิ รังคุณเสถียร เสถียรสุต รังคุณนิยม อสุนีย์ ณ อยุธยา รังคุณฉลี ยงค์สุนทร รังคุณบุญยงค์ นิ่มสมบูรณ์ รังคุณไชยทัศน์ เตชะไพบูลย์ รังคุณนิพนธ์ พร้อมพันธ์ รังผู้ช่วยศาสตราจารย์รังสรรค์ ต่อสุวรรณ รังคุณปรีดา อภิปุญญา รังเจ๊แจ๊ว ซึ่งเป็นอดีตภรรยาของจอมพลท่านหนึ่งในอดีต รังครูเอื้อ สุนทรสนาน เป็นต้น ซึ่งรังพระบางรังก็จะมีการ "ย้ายรัง" คือเปลี่ยนมือ ภาษาพระเขาเรียก "รังแตก" พอแตกทีหนึ่งก็จะเป็นที่ฮือฮา พราะทำให้ประวัติศาสตร์การเก็บสะสมพระเปลี่ยนไปด้วย

ศัพท์แสงน่ารู้-วงการพระ- แห่-สวด "แห่" หมายถึง การนำพระที่ติดต่อขอเช่าบูชาไปให้เซียนอื่นๆ ตรวจสอบดูอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งมักจะโดน "สวด" เช่น สวดว่าเก๊ หัก ซ่อม ไม่สวย สึก แพง ฯลฯ เป็นต้น หากผู้นำพระไปแห่ไม่มีความรู้หรือใจคอไม่หนักแน่น ก็จะต้อง "คืน" ซึ่งส่วนมากเซียนที่มีเกรดและมีเครดิตก็จะรับคืนเพราะถือว่าพระตนเองแท้ และลูกค้าที่ชอบนำพระไป "แห่" มักจะไม่ค่อยได้รับการต้อนรับจากบรรดาเซียนๆ เช่นกัน

- เหยียบเท้า
เมื่อมีการแห่พระ หรือการส่งพระเข้าประกวด มักจะได้ยินศัพท์คำว่า "เหยียบเท้า" หมายถึง การสนับสนุนและไม่ "สวด" เนื่องจากอาจมีข้อตกลงในการแบ่งปันผลประโยชน์ หรืออาจมีความสัมพันธ์ส่วนตัวระหว่างเซียนต่อเซียนด้วยกัน บางคนก็จำต้องยอมทำใจให้เหยียบเท้า ไม่งั้นถึงคราวตัวเองบ้างอาจโดนสวดได้

- ไทเกอร์ มาจากคำว่า "จับเสือมือเปล่า" โดยนำคำว่า "เสือ" มาเรียกในภาษาอังกฤษว่า ไทเกอร์ หมายถึงการไม่ลงทุนเช่าพระแล้วไปปล่อยเอง หากแต่ "หยิบ" โดยอาศัยเครดิตของตัวเองค้ำประกันแล้วนำไปทำกำไรต่อ บางครั้งเซียนก็มีความจำเป็นต้องไทเกอร์ เนื่องจากไม่มีของอยู่ในมือ และคนให้เช่าก็ต้องยอม เนื่องจากไม่มีลูกค้าหรือได้ราคาน้อยกว่าหากจะปล่อยเอง

นอกจากนี้ ยังมีศัพท์เฉพาะและวิธีการเรียกขานต่างๆ ที่น่าสนใจอันแสดงให้เห็นถึงความเป็นเอกลักษณ์และลักษณะเฉพาะของสังคมวงการพระเครื่องอีกมากมาย อาทิ "นั้ง" คือ เข้าหุ้น, "เช็ง" คือ เปอร์เซ็นต์, "สะรู้ตู้" หรือ "ฝิ่น" คือ พระปลอม, ตอกตะปู, บาท, ตกควาย และตุ๊ง เป็นต้น อันแสดงให้เห็นถึงพัฒนาการของวงการพระเครื่องจากอดีตจนถึงปัจจุบันที่น่าศึกษาเป็นที่ยิ่งครับผม

คอลัมน์ พันธุ์แท้พระเครื่อง :โดย ราม วัชรประดิษฐ์

แหล่งข่าวจากหนังสือพิมพ์ข่าวสดข่าวสด

 
 

Main Menu

VirtueMart Login