พระเครื่อง 
Home บทความ บทความพระเครื่อง บทความเกี่ยวกับ หลวงปู่บุดดา ถาวโร สำนึกในพระคุณหลวงปู่บุดดา ถาวโร เป็นล้นพ้น
ค้นหาข่าว/บทความ:
  
ค้นหาพระเครื่อง/วัตถุมงคล:


สำนึกในพระคุณหลวงปู่บุดดา ถาวโร เป็นล้นพ้น PDF พิมพ์ อีเมล

สำนึกในพระคุณหลวงปู่บุดดา ถาวโร เป็นล้นพ้น

สำนึกในพระคุณหลวงปู่บุดดา ถาวโร เป็นล้นพ้น
    
วันหนึ่งข้าพเจ้าพาลูกชายไปกราบหลวงปู่บุดดา ถาวโร เป็นครั้งที่สอง ท่านจ้องหน้าข้าพเจ้าแล้วพูดว่า “พ่อแม่ไม่มีโอกานมาวัด พลอยไม่ให้ลูกมาวัดด้วย บางคนตั้งใจจะมาวัดเดินพ้นชายคาบ้านยังหันหลังกลับเข้าบ้านอีก” ข้าพเจ้ารู้สึกแปลกใจที่หลวงปู่ทราบการกระทำของข้าพเจ้า ปกติข้าพเจ้าชอบตีลูกเมื่อเขาซุกซน พอมากราบหลวงปู่ ท่านก็บอกว่า “อย่าตีลูกนะบาปนะ วันหลังเขาจะตีกลับคืนหรอก” ข้าพเจ้าเลิกตีลูก แต่ใช้วิธีดุว่าแทน หลวงปู่ท่านก็ทราบอีก ตั้งแต่นั้นมาข้าพเจ้าเริ่มมีความศรัทธาในองค์หลวงปู่มากขึ้น ข้าพเจ้าจึงนำอาหารไปถวายเพลทุกวัน หน้าฝนน้ำท่วมถึงหัวเข่า ข้าพเจ้าก็ไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคทั้งปวง และศรัทธาในความเมตตาของท่านมากที่สุด
    
ชีวิตของข้าพเจ้าก่อนจะพบหลวงปู่นั้น ข้าพเจ้าขายของชำอยู่ที่บางอ้อ เพื่อนๆลูกศิษย์หลวงปู่ด้วยกันมาทักว่า เป็นลูกศิษย์หลวงปู่ขายเหล้าด้วยหรือ ข้าพเจ้าจึงบอกเขาว่าขายมาก่อนพบหลวงปู่ก็ต้องเลยตามเลย วันไหนรวยจะเปลี่ยนอาชีพใหม่ หลังจากพบหลวงปู่ไม่นานข้าพเจ้าก็มีฐานะร่ำรวยขึ้น จึงไปเซ้งตึกแถว ๒ คูหา ๔ ชั้นแถวบางอ้อ ขายเฟอร์นิเจอร์และเลิกขายเหล้าตั้งแต่นั้นมา ระหว่างที่กำลังก่อสร้างตึกอยู่ ได้นิมนต์หลวงปู่ไว้ ท่านบอกว่าถ้ามีรถมารับก็ไป
    
วันหนึ่งหลวงปู่ท่านนั่งรถเมล์ประจำทางจากสิงห์บุรี มาลงที่หมอชิตและต่อแท็กซี่มาที่บ้านข้าพเจ้า ท่านมาเพียงลำพังองค์เดียว เมื่อตึกสร้างเสร็จแล้วหลวงปู่ท่านเมตตามาโปรดทุกวันที่ ๑ ของทุกๆเดือนเป็นประจำ ปัจจุบันข้าพเจ้าขยายกิจการขายเฟอร์นิเจอร์มาอยู่ที่ลาดพร้าว ท่านก็มาโปรดข้าพเจ้าเสมอจนทุกวันนี้ ข้าพเจ้ารู้สึกสำนึกในพระคุณเป็นล้นพ้น ถ้าไม่พบหลวงปู่ข้าพเจ้าคงไม่มีวันนี้อย่างแน่นอน ข้าพเจ้าขอตั้งจิตอธิษฐานขอให้หลวงปู่มีสุขภาพแข็งแรง และอยู่กับลูกหลานไปนานๆ.

เราจะเรียนพระไตรปิฎกกี่ชาติกี่ชาติดี
ตั้งแต่ปฐมสังคยนาจะเรียนถึงห้าพันปีก็ไม่จบอยู่นั้นเอง
เพราะความเกิดความตายมันตามอยู่
ทุกข์มันมีอยู่ที่จิตที่ใจแล้วจะพ้นความทุกข์ที่ไหนได้
เมื่อจิตมันเป็นทุกข์ตาหูจมูกกลิ่นกายใจก็พลอยทุกข์ไปด้วย

ลาวัลย์ นลิตนารา

 
 

Main Menu