พระเครื่อง
Home บทความ บทความพระเครื่อง บทความ หลวงพ่อคูณ หลวงพ่อคูณ ปริสุทโธ ใช้พุทโธข่มโรคร้าย
ค้นหาข่าว/บทความ:
  
ค้นหาพระเครื่อง/วัตถุมงคล:


หลวงพ่อคูณ ปริสุทโธ ใช้พุทโธข่มโรคร้าย PDF พิมพ์ อีเมล

หลวงพ่อคูณ ปริสุทโธ ใช้พุทโธข่มโรคร้าย



การทุ่มทั้งกำลังกายกำลังใจอย่างสุดชีวิต โดยไม่คำนึงถึงสุขภาพ ตัวเองของหลวงพ่อ เป็นเหตุให้ร่างกายของท่านสูไม่ไหว หลวงพ่อถึงกับล้มป่วยอาพาธในเวลาต่อมาอย่างหนักในปี พ.ศ. ๒๕๑๓ ร่างกายซูบผอมลงไปทุกขณะท่านไม่เคยปริปากบอกใครว่าท่าน เจ็บป่วยมากมายขนาดไหน

จนกระทั่งลูกศิษย์ของท่าน ๓ คน ได้แก่ น.ต.สมบูรณ์ จันทสีหราช น. ต.ปราโมทย์มีผล พ.อ.อ.พีรพล ศรีอำพลชาญ เดินทางมากราบนมัสการ เห็นอาการป่วยจึงถามไปว่า                             
 “ทำไมหลวงพ่อจึงไม่ไปหาหมอ”

หลวงพ่อไม่ตอบได้แต่ส่ายหน้า มีญาติโยมท่านหนึ่งที่ดูแล ตอบ แทนว่า “ท่านไม่มีเงินแม้แต่บาทเดียว ท่านจะไปหาหมอได้อย่างไร ท่านเกรงใจเขา”
เงินที่ชาวบ้านพากันบริจาคมา หลวงพ่อก็เอาไปสร้างเสนาสนะเสีย หมดแล้ว หลวงพ่อจะมีเงินที่ไหนมาเป็นค่ารักษาพยาบาลตัวเอง

ศิษย์ทั้งสามเห็นอาการของหลวงพ่อก็ไม่รอช้า นำตัวหลวงพ่อไปรักษาที่โรงพยาบาลเสนารักษ์ในค่ายสุรนารี จังหวัดนครราชสีมา ไต้นายแพทย์ นิลภมร เป็นผู้รักษาจนอาการของท่านดีขึ้นเป็นลำดับ

มีลูกศิษย์ลูกหามักถามท่านถึงอาการป่วยครั้งนี้ ที่เรียกว่าหนักหนา เอาการว่าท่านมีความรู้สึกเช่นไร หลวงพ่อบอกว่า

“กูได้ฝากหัวใจเอาไว้กับพุทโธ สุดแล้วแต่บุญวาสนา จะตายก็ตาย จะอยู่ก็อยู่ ชีวิตไม่ใช่ของกูแล้ว...”

“ที่กูหายมาได้นี้เพราะกูมีหมอดีถึง ๒ คน หมอจรูญหนึ่ง หมอพุทโธหนึ่ง” หลวงพ่อกล่าวยืนยัน

มีท่านผู้รู้ผู้หนึ่งเคยกล่าวเอาไว้ว่าการสำรวมจิตใจให้เกิดความสงบ พิจารณาถึงอภิณหะทั้งมิได้ ขาด จึงรู้ได้เท่าทันต่อทุกข์ เวทนา สัญญา สังขาร และวิญญาณ จน เกิดความยินดีรู้เท่าทันของความทุกข์นั้น แล้วกำราบปราบปรามด้วยพุทโธ จนทุกขเวทนาพ่ายแพ้ไปในที่สุด

พุทโธไม่ได้รักษาโรคได้ แต่ทำให้มีกำลังใจต่อสู้กับโรคร้าย ไม่ ครั่นคร้ามต่อความตาย ไม่มีความทุกข์ว่าจะต้องตายก็เกิดกำลังใจขึ้นมา การรักษาทางแพทย์จึงได้ผลเร็วกว่าการรักษาคนเจ็บป่วยทั่วไป

หลังออกจากโรงพยาบาล หลวงพ่อคูณได้จำพรรษาที่วัดสระแก้ว ต.ในเมือง จ.นครราชสีมา เพราะเหตุที่อยู่ใกล้หมอ เวลาเจ็บป่วยขึ้นมา จะได้หาหมอได้ทันท่วงที

ชาวบ้านรู้ว่าท่านมาจำพรรษาที่นี่ ก็พากันมากราบไหวไม่ได้ขาด และก็เหมือนเช่นเคย หลวงพ่อไปอยู่ที่แห่งใด ท่านก็มักจะสร้างเสนาสนะ เอาไวในบวรพุทธศาสนา
ปัจจัยที่ญาติโยมนำมาถวาย หลวงพ่อก็นำไปสร้างกุฏิสงฆ์ เวจกุฎี โรงอาหาร ศาลา ฯลฯ

เย็นวันหนึ่งที่วัดสระแก้ว ทั้งชาวบ้าน พระ เณร ออกมาแหงนดูขึ้นไปบนหลังคาศาลาวัดที่สูง ประมาณตึกชั้น และยังไฝได้มุงกระเบื้อง ชาวบ้านกำลังวิจารณ์กันว่า เป็นพระรูปไหนหนอที่กล้าหาญขึ้นไปเดิน ทนทอดหลังคา น่ากลัวจะตกลงมาเหลือเกิน

ถามกันไปถามกันมาได้ความว่า เป็นหลวงพ่อคูณนั่นเองท่านกำลัง ขึ้นไปตรวจงานก่อสร้าง ชาวบ้านต่างเป็นห่วงร้องเรียกว่า

“หลวงพ่อลงมาเถอะ จะไปเดินบนนั้นทำไม มันมีอันตรายนะ หลวงพ่อ”

ที่เป็นห่วงกันเพราะท่านเพิ่งจะแข็งแรง หายป่วยได้ไม่กี่วันก็ออกตรวจ งานเสียแล้ว ท่านตะโกนให้คำตอบว่า

“ถ้ากูไม่ขึ้นมา... ใครเล่าจะขึ้นมาตรวจงานข้างบนนี้ ถ้ากูไม่ดูก็เสีย พระเท่านั้น มันจะเสียหายทีหลัง เดี๋ยวเสร็จเรียบร้อยแล้วกูจะลงไปเองไม่
ต้องห่วงกูหรอก”

ดูเอาเถิด แม้แต่การบริจาคเงินทำบุญไปเรียบร้อยแล้ว ท่านยัง ติดตามเงินของชาวบ้านเขา กลัวว่าทำไปแล้วจะไฝได้ประโยชน์ตอบแทนเท่าที่ควร ๏

 
 

Main Menu