พระเครื่อง 
Home บทความ บทความพระเครื่อง ความรู้เกี่ยวกับเครื่องรางของขลัง อิ้น ดีทางเสน่ห์มหานิยม
ค้นหาข่าว/บทความ:
  
ค้นหาพระเครื่อง/วัตถุมงคล:


อิ้น ดีทางเสน่ห์มหานิยม PDF พิมพ์ อีเมล

อิ้น ดีทางเสน่ห์มหานิยม

         วิชาไสยศาสตร์และเป็นศาสตร์สาขาหนึ่ง  ซึ่งได้รับมาจากศาสนาพราหมณ์ แต่ได้นำเอามาดัดแปลง  พุทธมนต์และเถระมนต์  เข้าไปแทรกแทนเนื้อมนต์เดิม  และท่านโบราณาจารย์ผู้ชาญฉลาดและทรงคุณาวุฒิ  ท่านได้รจนาร้อยกรองขึ้นมาใหม่  แล้วจึงบรรจงจารลงในสมุดข่อยหรือใบลานไว้เล่าเรียนศึกษากันต่อมา
 
         และวิชาไสยศาสตร์ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องของอักขระเลขยันต์คาถาอาคม วิชาอาถรรพณ์เวทย์ ซึ่งว่าด้วยการใช้อักขระเวทย์มนต์คาถาอาคมทางกระทำให้อีกฝ่ายหนึ่งมีอันเป็นไปต่าง ๆ นานา  หรือที่เรียกกันว่า  “วิชาการทำคุณไสย” 
 
         วิชาการทำคุณไสย  จะเริ่มตั้งแต่การปลุกเสน่ห์นิยมมีตั้งแต่อย่างอ่อน ๆ โดยการท่องบ่นพระคาถาแต่งองค์ทรงเครื่องก็มีขุนแผนชมตลาดมนต์มหาเสน่ห์  มหานิยม  เทพรำจวน  เทพรำลึก  สาลิกาลิ้นทอง  สาลิกาจับปากโรง  ไปจนถึงการทำเสน่ห์เล่ห์กล  ฝังรูปฝังรอย  ใช้น้ำมันพราย
 
         นอกจากที่กล่าวมานี้แล้ว วิชาอาถรรพณ์เวทย์  ยังบ่งบอกถึงการกระทำให้อีกฝ่ายหนึ่งมีอันเป็นไป ทำให้เกิดความเสียหายและจนถึงซึ่งเสียชีวิตก็มีและยังมีคำสุภาษิตของชาวบ้านที่ชอบพูกันเสมอ ๆ ว่า  “ไม่ได้ด้วยเล่ห์  ก็เอาด้วยกล  ไม่ได้ด้วยมนต์  ก็เอาด้วยคาถา”
 
         ที่ผู้เขียนกล่าวมาตั้งแต่ต้นนั้น  มิใช่จะสนับสนุนท่านผู้อ่านให้ใช้วิชาอาถรรพณ์เวทย์หรอก เพราะวิชานี้พระอาจารย์ท่านว่าเป็น  “เดียรฉานวิชา”  แต่จะพาท่านผู้อ่านและผู้สนใจในเรื่องเครื่องรางของขลัง  สิ่งหนึ่งนั้นก็คือ  “อิ้น”  อิ้นคืออะไร และอะไรคืออิ้น ท่านคงจะแปลกใจกับชื่อนี้แน่นอนเอาละครับ  เราท่านมาทำความเข้าใจกันดีกว่า
 
         อิ้นเป็นเครื่องรางที่มีกำเนิดทางจังหวัดภาคเหนือมีลักษณะเป็นรูปตุ๊กตาหญิงชายนั่งกอดกัน  รูปนี้แต่เดิมปั้นด้วยผงอาถรรพณ์ชนิดหนึ่ง  มาภายหลังใช้แกะด้วยไม้และแกะด้วยหินสีแดงก็มี  ขนาดของอิ้นอย่างมากไม่เกินหัวแม่มือ บางอาจารย์ก็เอาอิ้นที่แกะสลักไว้เสร็จแล้วบรรจุลงในขวดน้ำมันหอม  แล้วกระทำพิธีปลุกเสกตามอุปเท่ห์มอบให้กับศิษย์ของตน
 
         อิ้นเป็นของขลังที่มีคุณสมบัติทางเสน่ห์ การกระทำให้มีความสำเร็จในความรักใคร่ปรารถนาของเพศตรงข้าม เมื่อเวลาจะใช้ธุระทางนี้ก็นำอิ้นติดตัวไป  พระคณาจารย์ท่านให้คาถากำกับเพื่อให้เกิดผลสำเร็จไว้ดังนี้
 
               1. โอมละลวยมหาละลวย  ละลวยหน้าละลวยหลัง ละลวงทิ้งอินทร์พรหมยมราชอากาศเทพยดา ละลวยทิ้งแม่คงคามาส่วยค้ำคู่สู่องค์  สัพพสิทธิสวาหะ
 
               2. โอมละลวยมหาละลวย  ละลวยทั้งจิตละลวยทั้งใจ  กูจักเสกใส่นวดให้สาวท้าวแล่นมาหากูเนอ กูจักเสกใส่น้ำมันงาให้สาวพระยาแล่นมาสู่กูเนอ  สาวอยู่บ่อได้ร้องไห้หากู  โอมสะหมติด
 
               3. โอมละลวยมหาละลวย  กูจักละลวยเอาเขาพระสุเมรุก็อ่วยหน้าทบก็จึงอ่วยหน้าถ่าว  ก็จักอ้าปากอวยขวัญนาง  ก็ยอมเพิงใจ  อมสะหมติด
 
        ท่านว่าคาถามหาละลวยนี้ใช้กำกับการใช้อิ้น  แต่ถ้าจะเสกขี้ผึ้งสีปาก  แป้ง  น้ำมันใส่ผม  เครื่องเสื้อผ้าแต่งกายก็ดีสรรพคุณได้ผลชะงัดไม่น้อยเลย ในปัจจุบันนี้เกจิอาจารย์ผู้สร้างอิ้นหาได้ยากมาก  เพราะได้ล้มหายตายจากไปเสียเกือบหมดสิ้น  น่าเสียดายที่พาเอาประวัติของการสร้างเครื่องรางชนิดนี้ตายตามไปด้วย  มิได้เหลือไว้ให้เป็นร่องรอยเพื่อการศึกษาค้นคว้าต่อไปได้  ผู้สนใจในเครื่องรางของขลังจึงไม่มีโอกาสพบอิ้นตุ๊กตามหาเสน่ห์คู่ชายหญิงเครื่องรางอันลือชื่อของภาคเหนือนั้นได้บ่อยครั้งนัก
 
        ดังนั้น  อิ้น  ถูกสร้างตามคตินิยมของคณาจารย์ทางฝ่ายเหนือ  ส่วน  อีเป๋อ  ถูกสร้างตามคตินิยมของคณาจารย์ทางภาคอีสาน  ตามอุปเท่ห์  และที่มาเป็นเหมือนอย่างเดียวกัน  ฉะนั้น  อิ้นหรืออีเป๋อ  จึงเป็นเครื่องรางของขลังอีกชนิดหนึ่ง  ซึ่งมีดีทางเสน่ห์เมตตามหานิยมแก่ผู้พกพานำติดตัวไปเสมอ

 
 

VirtueMart Login