เป็นพระ ต้องออกบิณฑบาต (หลวงพ่อคูณ วัดบ้านไร่) พิมพ์

เป็นพระ ต้องออกบิณฑบาต (หลวงพ่อคูณ วัดบ้านไร่)



อยู่ที่วัดสระแก้วไม่เท่าไร ท่านก็ชีพจรลงเท้าอยากเดินทางจารึกโปรดพุทธศาสนิกชนไปเรื่อยๆ เพื่อความทั่วถึง เพราะหลวงพ่อมีความตั้งใจจะสร้างสาธารณประโยชน์ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

เมื่อมีโยมเป็นศิษย์ทางกรุงเทพฯ นิมนต์ให้ไปอยู่ที่วัดใหม่พระพิเรนทร์ อำเภอบางกอกใหญ่ ธนบุรี หลวงพ่อก็ไม่ขัดศรัทธา เดินทางมาจำพรรษาวัดแห่งนี้

ครั้นมาอยู่ที่วัดใหม่พระพิเรนทร์ ลูกศิษย์ลูกหาต่างพากันมาปรนนิบัติ อาหารหวานคาวไม่เคยขาดเหลือ

แต่กระนั้นหลวงพ่อไม่เคยขาดกิจสงฆ์ข้อหนึ่งคือ กิจบิณฑบาตโปรด สัตว์ ท่านจะทำโดยมิได้ขาด

มีลูกศิษย์คนหนึ่งคือ คุณสมประสงค์ ชัยภักดี เคยขอร้องว่า “หลวงพ่ออย่าออกบิณฑบาตเลยครับ ลำบากเปล่าๆ เรื่องอาหารขบ ฉันหวานคาวผมจะหมุนเวียนกันจัดมาถวายไม่ให้ขาด” หลวงพ่อตอบไปว่า...

“กูเป็นพระต้องออกบิณฑบาต พระพุทธเจ้าท่านยังออกเป็นกิจวัตร กูจะนอกคอกไปได้อย่างไร มึงอย่ามาห้ามเลย กูไม่ลำบากหรอก อยู่บ้าน นอกลำบากยิ่งกว่านี้เสียอีก”
หลวงพ่อกล่าวเช่นนี้ จึงไม่มีใครห้ามแต่อย่างใด หลวงพ่อก็ออก บิณฑบาตทุกวัน วันไหนมีอาหารเหลือมากมาย

ท่านก็ให้ลูกศิษย์จัดเป็น อาหารกลางวันของนักเรียนแถวนั้นเป็นประจำ หรือบางครั้งให้คนยากจนก็มี

นับเป็นเรื่องแปลกอย่างหนึ่ง ท่านไปอยู่ที่แห่งใดก็ตาม ก็มักจะมีสาธุชนพากันมากราบนมัสการให้หลวงพ่อคูณช่วยเหลือ ซึ่งท่านก็ช่วยเต็ม กำลังความสามารถ
ครั้งหนึ่ง...ท่านเดินทางไปชลบุรีที่สำนักสงฆ์เขาไม้แก้ว เพื่อต้องการหลบลี้หนีมาปฏิบัติธรรมเจริญศีลสมาธิ

ใหม่ๆ ก็เงียบสงบดี ท่านอาศัยถ้ำค้างคาวที่อยู่ใกล้ๆ เป็นที่เจริญ กรรมฐาน แต่นานเข้าผู้คนก็สืบทราบว่าท่านเป็นใคร ไม่นานนักก็ระบือออก ไปว่า หลวงพ่อคูณท่านมาจำพรรษาอยู่ที่นี่

ก็เหมือนเช่นเคย หลวงพ่อต้อนรับด้วยอัธยาศัยอันดี และมีความ เสมอภาคโดยทั่วหน้า ไม่ว่าจะมีหรือจน เรียกง่ายๆ ก็คือไม่เลือกที่รักมัก ที่ชัง

ยิ่งญาติโยมที่ฐานะไม่ค่อยสู้ดีท่านก็จะให้พบก่อน เมื่อเสร็จธุระแล้ว ท่านจะรีบไล่กลับทันที อย่างเช่นหากเป็นผู้หญิงท่านจะพูดว่า

“มึงกลับไปได้แล้วอีนาง เดี๋ยวลูกมึงจะร้องเสียเวลาทำมาหากิน”

เหตุผลที่ท่านให้คนจนเข้าพบก่อน เพื่อจะไม่ให้เสียเวลาทำมาหากิน ของพวกเขา คนรวยเขารอได้ เพราะเขามีข้าวปลาอาหารอยู่แล้ว แต่คน จนต้องกลับไปหาเงินซื้ออาหารหลวงพ่อคุณท่านคิดของท่านอย่างนี้ ๏