พระเครื่อง 
Home บทความ บทความพระเครื่อง บทความเกี่ยวกับ หลวงปู่บุดดา ถาวโร โทรศัพท์เบอร์เดียวกันพูดกันรู้เรื่อง (หลวงปู่บุดดา ถาวโร)
ค้นหาข่าว/บทความ:
  
ค้นหาพระเครื่อง/วัตถุมงคล:


โทรศัพท์เบอร์เดียวกันพูดกันรู้เรื่อง (หลวงปู่บุดดา ถาวโร) PDF พิมพ์ อีเมล

โทรศัพท์เบอร์เดียวกันพูดกันรู้เรื่อง (หลวงปู่บุดดา ถาวโร)

โทรศัพท์เบอร์เดียวกันพูดกันรู้เรื่อง (หลวงปู่บุดดา ถาวโร)
    
ในเดือนมกราคม พ.ศ.๒๕๒๖ ข้าพเจ้ามาธุระที่จังหวัดสิงห์บุรี เพื่อนได้เล่าให้ข้าพเจ้าฟังว่าได้ไปกราบหลวงปู่บุดดามา เพียงได้ยินชื่อท่าน ทำให้ข้าพเจ้ามีความรู้สึกอยากจะไปกราบท่านเดี๋ยวนั้นทันที เพื่อนข้าพเจ้าก็ไม่ขัดข้องพาไปกราบท่านที่วัดกลางชูศรีเจริญสุขในบ่ายวันนั้น ท่านนั่งอยู่บนเตียงพับ พอเห็นหน้าหลวงปู่ข้าพเจ้ามีความรู้สึกปลื้มปิติและดีใจมากเหมือนกับว่าได้มาพบญาติผู้ใหญ่จากกันไปนาน ท่านได้พูดกับข้าพเจ้าว่า “พบกันว่า ๕,๐๐๐ ปีแล้ว ต่อมาก็ลืมวัด หนีเข้าบ้านกันหมด คราวนี้นึกถึงวัดจึงมาได้” ท่านได้สนทนาธรรมกับคณะข้าพเจ้า ครู่หนึ่งท่านหันมาบอกข้าพเจ้าว่า “อยู่วัด ๕ วันนะแล้วจะเอารถไปส่ง” ข้าพเจ้าได้กราบเรียนท่านว่า “ลูกยังไม่พร้อมจะค้างวัดเจ้าคะเพราะไม่ได้เตรียมตัวมา” (ข้าพเจ้าทำงานอยู่ ร.พ.ศ.เชียงราย) จึงได้เรียนท่านอีกว่า “คราวหน้าลูกจะมาพักเจ้าคะ” แล้วคณะของข้าพเจ้าก็ลาท่านกลับ พระคุณหลวงปู่ไม่สนใจรับรู้การกราบลาของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าได้ออกมาจากุฏิเพื่อจะสวมรองเท้า แต่พบร้องเท้าเพียงข้างเดียว เพื่อนๆได้ช่วยกันหารอบวัดก็ไม่เจอ ข้าพเจ้าจึงต้องค้างที่วัดด้วยความจำเป็นอยู่ ๕ วันตามที่หลวงปู่บอก ส่วนเพื่อนๆได้กลับไปก่อน
    
ห้าวันที่วัดกลางชูศรีเจริญสุข พระคุณหลวงปู่ได้เมตตาอบรมสั่งสอนธรรมะให้แก่ข้าพเจ้าซึ่งขณะนั้นข้าพเจ้ายังไม่รู้จักท่าน รักษาศีล ภาวนา หรือรักษาศีล ๕ ศีล ๘ เลย เท่ากับ ข้าพเจ้าได้มาเรียนธรรมะชั้นอนุบาลจากพระคุณหลวงปู่นี่เอง เป็นอาจารย์องค์แรกของข้าพเจ้าทำให้ข้าพเจ้ามีความอบอุ่น ซาบซึ้งเป็นอันมาก ข้าพเจ้าไม่สามารถจะลืมความเมตตาอย่างหาที่สุดไม่ได้จากพระคุณท่าน เมื่อครบกำหนดพระคุณหลวงปู่ได้ไปส่งข้าพเจ้าตามที่ท่านบอกไว้แต่แรก
    
ต่อจากนั้นข้าพเจ้าก็เดินทางจากเชียงราย-สิงห์บุรีทุกอาทิตย์ เพื่อมาฟังธรรมะและปรนนิบัติรับใช้พระคุณหลวงปู่ จนเพื่อนๆลูกศิษย์หลวงปู่คิดว่าข้าพเจ้าเป็นคนสิงห์บุรี ทุกครั้งที่ข้าพเจ้ามาวัด พระคุณหลวงปู่ท่านจะเรียกว่า “ดอยตุง” แทนชื่อข้าพเจ้า
    
วันหนึ่งก่อนที่ข้าพเจ้าจะเดินทางมากราบพระคุณหลวงปู่ ข้าพเจ้าได้น้อมจิตว่า ลูกดอยตุงกำลังเดินทางมากราบหลวงปู่แล้ว และรถจะถึงสิงห์บุรีตี ๔ ในเวลาเดียวกันพระคุณหลวงปู่ได้บอกกับสามเณรที่รับใช้ว่าออกไปข้างนอกกันเถอะ ไปรับดอยตุงมาแล้ว สามเณรได้เรียนท่านว่า “วันนี้เป็นวันทำงาน ดอยตุงไม่มาหรอกขอรับ” สายวันนั้นข้าพเจ้ามาถึงวัดและได้พบกับสามเณร สามเณรบอกว่า หลวงปู่คอยตั้งแต่ตี ๔ แล้ว เมื่อทราบยิ่งทำให้ข้าพเจ้ามีกำลังใจปฏิบัติธรรมเพิ่มขึ้นอย่างไม่ท้อถอย ท่านพูดเสมอว่า “โทรศัพท์เบอร์เดียวกันคลื่นวิทยุคลื่นเดียวกันติดต่อพูดกันรู้เรื่อง” ในวาระที่พระคุณหลวงปู่เจริญอายุ ๑๐๐ ปี ข้าพเจ้าขออารธนาบารมีพระคุณเจ้าทุกๆพระองค์ พระธรรม และพระอริยสงฆ์ทั้งหลาย จงปกป้องคุ้มครองให้พระคุณหลวงปู่มีอายุยืนยาว เป็นฉัตรแก้วให้ลูกหลานได้เป็นที่พึ่งตลอดกาลนานเทอญ.

เครือวัลย์ อุณหะนันท์

 
 

Main Menu